Sunday, November 20, 2011

ببين، هميشه خراشی است روی صورت احساس...

5 comments:

Maryam said...
This comment has been removed by the author.
Maryam said...

خراش ها موجب میشن که روی احساس انسان نقش و نگار ایجاد بشه ، طرح دار بشه واینجوری داستانش شکل خودش رو میگیره ، مثل وقتی که به سینی قلم زنی نگاه میکنی : هر خراشی بخشی از یک طرحه که اون خراش رو به داستان کلی مربوط میکنه

me said...

مریم جونم خیلی قشنگ گفتی ولی این خراشها بر روی قلب آدم وارد میشود و طراوت و معصومیت روح رو میگیرد، چرا ؟ چرا شراب روح که باید صافی و شفاف باشد غبارآلود و مکدر میشود ؟

Maryam said...

ساراجونم به نظرم زندگی محل تجربست، باید قلب و روح رو پشت ویترین نگه داریم تا زلال و صاف بمونه یعنی دست زدن ممنوع . شاید این همون تابو هست که در ناخودآگاه ما ایرانی ها هست. به نظرم اگه خراش هم بیافته یا گردو خاک هم بگیره ولی ازش استفاده بشه بهتره تا آکبند بمونه و هیچوقت از حالت بالقوه به بالفعل نرسه .نمیدونم. شاید حق با شماست اما به نظر من حس منفی که داری برای ما ها مثل حس انجام یه گناه جبران ناپذیر میمونه که همش آدم رو اذیت میکنه ولی در عمل یه حس کاملا نرمال هست . به نظر من اصلآ عجیب نیست که این جور حس ها در ذهن آدم ایجاد بشه ولی نباید بار منفی بهش داد همین. راستی مرسی از تماست عزیزم .ما مسافرت بودیم .این هفته مهمون داریم ولی حتمن در اولین فرصت بهت زنگ میزنم .مراقب خودت باش

Soheilanj said...

painful, you become strong. You may say with a very high price. Yes unfortunately.