Thursday, October 28, 2010

"و به شکیبایان مژده بده "

صبر و استقامت مهمترین سلاح هر انسانی است، ولی برای صبوری چه کار باید کرد ؟؟ این سوالی است که بارها از خودم پرسیدم و میپرسم . در فواید شکیبایی تردیدی نیست ولی من نمیدونم چگونه به دستش بیارم، برای من چیزی که کار میکنه که مرتب به خودم امید بدهم یکی از سورهایی که خیلی دوست دارم و به من در لحاظات سخت تنهائی کمک میکنه سوره انشراح است و چقدر زیباست که خود خدا به آدم مژده میدهد که "به یقین پس از هر سختی آسانی است " فقط مشکل اینه که من وقتی فارغ میشم خیلی کم رو به سوی پروردگار میاورم ، بر عکس چیزی که سوره انشراح میگه :(

3 comments:

Maryam said...

che akse ghashangi... fogholadast ...manam ghabool daram ke saboor boodan va shodan vaghean sakhte !!vaghean ke gol gofti

namnam said...

خب باید بگم البته صبور بودن سخته ولی راه حل های من برای مقابله باهاش ایناس: 1 بی محلی به اصل قضیه 2 سعی در فراموش کردن مساله 3 گوش دادن به توصیه دیگران برای افزایش ساعات خواب 4 یافتن تفریحات مورد علاقه در کنار اصل ماجرا 5 فرار کردن به کل.. و خوب می دونی که از من بر می آد واقعن.. وقتی هیچ کاری نتونم کنم و قابل تحمل هم نباشه بعد یه مدت ناامید می شم از تغییر و تحمل و الفرار.. البته مژدته که بده.. به به.. ولی خب آدمیزاد نباید به خودش بد بگذرونه به طور کلی..

Maryam said...

عجب تدابیری نازی جون ... به این میگن راه حل هوشمندانه ... من باید از روش بنویسم یه چندباری تا ملکه ذهنم بشه بلکم