در دنیا دو دسته آدم وجود دارند : دسته اولی خیلی محتاط هستند و همش تلاش میکنند از اشتباهات بقیه عبرت بگیرند و آنها را تکرار نکنند، این دسته که من هم توی آن جای میگیرم ، یک فرصت بزرگ برای زندگی کردن، ریسک کردن و کسب کردن تجربه رو از دست میدهند، آنها سعی دارند از تجربیات بقیه استفاده کنند غافل از اینکه هر انسانی با انسان دیگر متفاوت است و نحوه زندگی که برای یک نفر ایدال هست برای کس دیگری اصلا جذابیت ندارد. برای این دسته گرفتن یک تصمیم درست مستلزم وقت طولانی و نظر خواهی از همه است ، غافل از اینکه چیزی که در این میان از دست میرود طلای فرصت و زمان است .
اما دسته دوم ترجیح میدهند به جای تعمق در تصمیم آن را به سرعت عملی کنند و تا دسته اولی تصمیم خود را بگیرند آنها یا به مقصد رسیده اند یا اینکه متوجه شدند که جاده بن بست است و در حال برگشتن هستند